Meestal wordt de kaas gemaakt na het melken van de koeien ’s ochtends vroeg. Dan is de melk nog warm en heel erg vers. Er kan ook koude melk van de avond ervoor door worden gemengd. De temperatuur van de melk moet ongeveer 30° C zijn.

De boerin voegt zuursel en stremsel aan de melk toe. Na een half uurtje ontstaat een dikke massa. Deze wordt vervolgens in stukjes gesneden en geroerd. Daarbij komt een gele vloeistof vrij. Dit heet de 'wei'. De achterblijvende stukjes gestremde melk noemt men 'wrongel'. De wrongel vormt de grondstof voor de kaas.

Na het roeren doet de boerin de wrongel in een kaasvat. Daarin wordt de kaas geperst. Na het persen volgt het zouten van de kaas. Dit gebeurt in een pekelbad. Zout is nodig voor de stevigheid, voor de houdbaarheid en natuurlijk voor de smaak van de kaas. Na het pekelbad legt de boer of boerin de kaas te drogen op houten planken. De kazen moeten regelmatig worden omgedraaid of 'gekeerd', zodat er steeds aan alle kanten 'lucht' bij kan. Er komt een plastic laagje om de kazen heen om ze te beschermen terwijl ze verder rijpen. Het ‘rijpen’ is het ouder worden van de kaas.